Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Από πού ξεκίνησαν τα cornflakes;

Καθημερινά εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως τα τρώνε στο πρωινό τους και όχι μόνο. Αγαπημένο συστατικό πολλών γλυκών αλλά και φαγητών. Φυσικά μιλάω για τα cornflakes που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε. Γνωρίζουμε όμως πώς ξεκίνησαν; Θα σας πάω πίσω στο χρόνο και συγκεκριμένα στο 1894 όπου ζούσαν δύο αδέλφια, ο Will-Keith και ο John-Harvey Kellog. Ο δεύτερος χειρούργος, συγγραφέας ιατρικών βιβλίων και διευθυντής στο σανατόριο Battle Creek στο Μίσιγκαν, ενώ ο δεύτερος ήταν απλώς ένας 25χρονος που ζούσε στη σκιά του μεγαλύτερου αδελφού για τον οποίο δούλευε 15 ώρες τη μέρα χωρίς να ξεκουράζεται. Έγραφε μάλιστα στο ημερολόγιό του, "Κουράζομαι πολύ και αισθάνομαι άσχημα. Νομίζω ότι θα μείνω για πάντα φτωχός." Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια για εκείνον..
Το 1894 λοιπόν ο John αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα για να δημιουργήσει ένα θρεπτικό, γευστικό και εύπεπτο υποκατάστατο του ψωμιού με βρασμένο σιτάρι. Υπεύθυνος για την παρασκευή της ζύμης ήταν ο Will, που άθελά του ανακάλυψε αυτό που θ' άλλαζε τη δική του ζωή αλλά και όλων των ανθρώπων. Ο Kellog άφησε το βρασμένο σιτάρι τυχαία έξω για αρκετές ώρες, με αποτέλεσμα αυτό να ξεραθεί. Το επόμενο πρωί το πρόσθεσε στη ζύμη κι έπειτα την έπλασε. Παρ' ότι οι κόκκοι του σιταριού είχαν φουσκώσει αρκετά πάνω από τη ζύμη, έψησε το ψωμί δημιουργώντας ένα τραγανό φύλλο. Ο John παρακίνησε τον Will να δώσει αυτό το "ψωμί" στους ασθενείς του σανατορίου σε μορφή νιφάδων, κάτι που τους ενθουσίασε τόσο, που μόλις τελείωναν τη θεραπεία τους ζητούσαν από τους Kellog να πάρουν μαζί τους προμήθειες. Τα πρώτα δημητριακά λοιπόν ήταν γεγονός!
Αν και ο John είχε κάποιους ενδοιασμούς, ο Will τα συσκεύαζε μόνος του και τα πουλούσε στους πρώην ασθενείς. Σιγά σιγά οι δουλειές τους άνοιγαν και ο Will πειραματιζόταν φτιάχνοντας νιφάδες από καλαμπόκι, τα cornflakes δηλαδή, τα οποία έκανα τον Kellog διάσημο και πάμπλουτο φυσικά! Το 1900 έγινε και το πρώτο εργοστάσιο, ενώ οι πολλοί μιμητές δεν κατάφεραν ποτέ να τον ξεπεράσουν, ούτε και να τον φτάσουν βέβαια.

                                                                                                                                   Μ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψε μας την asinARTisia σου!